Sabbatical doet Van Galen goed (Volkskrant september 2011)

Het plezier en de energie zijn terug bij waterpolocoach Robin van Galen. Zijn sabbatical heeft hem goed gedaan.

Van onze verslaggever Peter Bruin

LEIDEN

Achteraf gezien beseft Robin van Galen dat hij na de Spelen in Peking waar de vrouwenploeg onder zijn leiding goud won er een tijdje tussenuit had moeten gaan. Het was er toen niet van gekomen. Hij had al zijn ja-woord aan GZC Donk gegeven en kon niet meer terug. Dat heeft hij geweten. ‘Er kwam een compleet gekkenhuis op me af. Dan merk je dat je teveel hooi op je vork hebt genomen. Het heeft een behoorlijke wissel getrokken op mijn privéleven.’

            Een oplossing om naar de ‘gewone wereld terug te keren werd hem aangereikt door Ton Boot. De voormalig basketbalcoach heeft in zijn actieve loopbaan met regelmaat rustperioden ingelast om bij te tanken. Van Galen (39) besloot diens voorbeeld te volgen en onderbrak in mei 2010 zijn carrière als coach.

Zestien maanden later prijst hij zich gelukkig met de stap. ‘Ik ben op mijn zestiende begonnen met coachen en heb dat 22 opeenvolgende jaren gedaan. Dan mag het wel keer, toch?’

Voor hem staat vast dat de onderbreking niet alleen een louterend effect heeft op het gezinsleven, maar ook op zijn huidig functioneren bij UZSC. Hij deed een jaar dingen waar hij normaal gesproken niet aan toe zou zijn gekomen. Een kookcursus, taallessen Spaans, een wijnproeverij, meer aandacht voor de kinderen, twee keer in het seizoen op vakantie. ‘Je moet het niet allemaal elk jaar willen doen, maar af en toe is het best lekker om op die manier de batterij op te laden.’

Zes weken geleden pakte Van Galen de draad weer op. Als coach en als technisch directeur bij UZSC. ‘Het was weer gaan kriebelen. Waterpolo zit in me. Een leven zonder deze sport kan ik me niet voorstellen.’

Zaterdag, bij de start van het waterpoloseizoen, maakte hij zijn rentree als coach. Met opgepoetst elan stuurde hij zijn jeugdige ploeg met een gemiddelde leeftijd van 21 jaar naar een 13-10 overwinning op De Zijl. ‘Het was hartstikke leuk. Ik heb genoten van die jonge gasten. Ik merk bij mezelf dat de inspiratie terug is en dat ik waterpolo weer leuk vind. Toen ik stopte bij GZC Donk was dat wel anders.’

Zijn keuze voor de Utrechtse Zwemclub Star Combinatie verbaasde de waterpolowereld. Waarom naar de nummer negen in de hoofdklasse van het afgelopen seizoen als Japan, Brazilië, Nieuw Zeeland hebben geïnformeerd en hij had gesproken met Spanje en Duitsland?

‘Voor het geld hoef je het niet te doen’, zegt hij. ‘Bij waterpolo komen voetbalbedragen niet voor. Als ik naar het buitenland zou gaan dan zou het voor de levenservaring zijn. Als de kinderen ouder en zelfstandiger zijn, wil ik dat wel. Maar ik heb het hier nu goed naar mijn zin.’

Van Galen richtte zich op aanbiedingen van Nederlandse clubs die allemaal koketteerden met ambitie, visie en faciliteiten. ‘De meeste roepen van alles, maar als je dat niet voor honderd procent kunt waarmaken stap ik er niet in.’

Bij UZSC werden hem realistische plannen voorgelegd waarin hij alle vertrouwen heeft. Hij ging niet over een nacht ijs en voerde gesprekken met de voorzitter, het voltallige bestuur en de polocommissie. Hij zag het als een uitdaging en ondertekende een contract voor vijf jaar. Van Galen zal zich in alle geledingen met de club bezighouden. ‘Er moet meer structuur in de club komen. Daar zijn we hard mee bezig. Ons doel bij de mannen is om steeds in de topvier te eindigen.’

Over zijn houdbaarheidstermijn als coach maakt hij zich geen zorgen. ‘Als het continu een doorselectieproces is waarin jaarlijks twee of drie spelers weggaan en komen dan kan je het wel tien jaar volhouden bij een club.’

Van Galen is blij dat hij bij UZSC aan de slag is gegaan en noemt de overeenkomst een win-win situatie voor beide partijen. ‘UZSC heeft profijt van mijn ervaring als coach, ik probeer de spelers beter te maken en goed te laten spelen. Zij hebben mij de lol in waterpolo teruggegeven.’