Kerst 2012

Kerst 2012

Het moment van schrijven is kerstavond 2012. Mijn vrouw zit met tranen over haar wangen naar All you need is love te kijken en ik zit te tikken achter m’n PC. Toch is dit HET moment om alles van 2012 nog eens de revue te laten passeren en daar met enige afstand “objectief” naar kijkt.

Laten we eens beginnen bij het EK Waterpolo in Januari 2012. Het was natuurlijk geweldig om sinds 1966 zo’n groot evenement in ons land te hebben. Het was een spektakel van de bovenste plank, alleen jammer genoeg niet van Nederlandse zijde. De 10^eplaats van de mannen was nog enigszins logisch gezien de internationale verhoudingen, maar de 6^eplaats van de dames was ronduit teleurstellend. Tel daarbij een paar maanden later de niet-kwalificatie van de dames en heren op en je kan je voorstellen dat ik me zorgen maak. Helemaal nu het NOC/NSF besloten heeft om de financiele stekker uit de herenploeg te trekken.

Ik ben daarom ook erg benieuwd naar plan B van de KNZB. Ik vertrouw erop dat de KNZB haar reserves zal aanspreken en het herenprogramma laat doorlopen, want anders zijn alle investeringen van de laatste 10 jaar voor niets geweest. Het zwembad hebben ze al, de bondscoach is nog steeds beschikbaar en de spelers waren toch al van plan om op eigen kosten naar Zeist te reizen. Steek als bond zelf twee ton vanuit je reserves in de mannen zodat zij de broodnodige toernooien en wedstrijden kunnen blijven spelen want anders zullen we afglijden naar het niveau van onze Zuiderburen.

En natuurlijk gaan wij de komende 20 jaar geen medialle winnen op de OS bij de heren maar aansluiting bij landen als Duitsland en Roemenie ligt voor het grijpen en ook dat is best iets waard. Gewoon weer meetellen in je sport. Het zou toch prachtig zijn als we veel meer vertegenwoordigd zouden zijn met onze teamsporten op het hoogste niveau?

Het EK Voetbal is alweer een half jaar geleden en heel vaak wordt mij gevraagd hoe het toch komt dat het zo slecht was, zeker omdat het bijna dezelfde ploeg was als 2 jaar geleden die de finale haalde van het WK. Deze vraag is voor mij bijna onmogelijk te beantwoorden omdat ik niet over de nodige “inside information” beschik, maar mijn vermoeden is dat het merendeel van de spelersgroep niet met hetzelfde doel de wedstrijden inging. Een aantal (Huntelaar/Van Persie/vd Vaart/Affelay/enz) was veel meer bezig met of ze wel of niet speelde dan met het uiteindelijke resultaat. De “rolacceptatie” was dan ook ver te zoeken toen de coach keuzes maakte. Een aantal spelers kon zich niet in de rol van wisselspeler schikken. De resultaten hielpen natuurlijk ook niet mee en de media duiken er dan bovenop en alles wordt uitvergroot. Op een gegeven moment is het proces onomkeerbaar. Wat je hieruit leert als coach is dat je niet de beste spelers moet selecteren, maar het beste team. Als iemand zich niet schikt in de rol die je voor ogen hebt, dan moet je de speler in kwestie niet meenemen. Je moet dus echt heel duidelijk zijn over ieders rol en taak, zowel aanvallend, verdedigend en ook buiten het veld.

Dat het binnen de KNVB zelf ook niet altijd koek en ei is bewees directeur Van Oostveen afgelopen week nog maar eens. Om zichzelf te profileren, vermoed ik, liet hij het nieuws uitlekken dat de spelers tijdens het EK niet fit genoeg waren, wat zou een andere reden kunnen zijn? Dit zijn toch heel vertrouwelijke zaken. Wat is het volgende? Dat de medische dossiers ook besproken worden? En dan dit soort uitspraken doen, maar niet de gegevens openbaar maken, tja dan kan ik ook van alles gaan roepen.

Het mooie van deze discussie was dat er ’s avonds in Nieuwsuur een interview met inspanningsfysioloog Jos Geijsel te zien was, die aangaf dat voor dit soort vertrouwelijke zaken eerst toestemming van de hoofdcoach (in dit geval Bert van Marwijk) gevraagd dient te worden. Daarnaast had hij nog een mooie uitspraak: “als je hard aan het trainen bent moet je ook hard rusten”. En het eerste dat ik toen dacht was: “helemaal waar en daar gaat het vaak fout bij bonden”. Men denkt dat als je maar 2x 2 uur per dag traint dat het resultaat vanzelf komt, maar dat is echt NIET zo. Het gaat erom hoe je traint (met welke intensiteit en welke oefenstof). Het gaat erom wat je tussen die 2 trainingen op een dag doet (werken, studeren, uitrusten). Ik kom hier nog wel een keer op terug in een andere column maar “hard rusten” is de meest onderschatte factor in topsport.

De 20 medailles op de Olympische Spelen van Londen waren natuurlijk geweldig alhoewel het er met een beetje geluk nog iets meer hadden kunnen zijn. Sla mijn eerdere column er maar op na, ik had ingezet op 26 medailles alhoewel dat achteraf gezien iets te rooskleurig was. Alle medailles zijn uitvoerig in het nieuws geweest maar de bronzen plak van zwemster Marleen “mama” Veldhuis vind ik toch wel een beetje onderbelicht gebleven. Wat een topprestatie! Marleen behaalde haar grootste Olympische successen met de estafette maar nu was daar dan ook een individuele medaille op de OS op 33-jarige leeftijd!

Bij UZSC gaat het ieder seizoen weer een beetje beter. Het ziet er naar uit dat we komend seizoen onze doelstelling gaan halen (een top 4 positie bij de mannen en vrouwen) en als we dat halen zijn we meteen ook outsider voor de titel maar dan moet alles meezitten. Maar in sport is niets onmogelijk want dat bewezen de heren van Polar Bears die gisteren de beker wonnen ten koste van favoriet BZC Borculo. Een prachtige prestatie die andere ploegen weer de nodige inspiratie geeft.

Iedereen prettige feestdagen en een gezond, gelukkig en sportief 2013 gewenst.

RvG (24-12-12)