Het jaar 2010

Terugkijkend op het afgelopen jaar schieten mij ten eerste een aantal schitterende hoogtepunten voor de geest. Of het nou de voetballers op het WK in Zuid Afrika zijn, de geweldige prestaties van Sven Kramer, Ireen Wüst of Nicolien Sauerbreij of mijn eigen kampioensploeg in Gouda, alle sportprestaties geven een heerlijk gevoel.

Over de voetballers van Bert van Marwijk is natuurlijk al veel gezegd en geschreven, maar feit is en blijft dat ze een geweldige prestatie hebben neergezet en met een beetje meer geluk waren ze zelfs onsterfelijk geworden.

Het is ongelooflijk dat één van de beste Nederlandse sporters aller tijden niet is gekozen tot sportman van dit jaar. Sven Kramer is dit jaar Nederlands, Europees en Wereldkampioen geworden en won daarnaast Olympisch goud ! Niemand die hem dat na doet en het kan dan ook niet anders dan dat hij is “afgerekend” op de foute wissel van zijn coach. Als je in ogenschouw neemt dat hij voor die fout dus niet hoofdverantwoordelijk was, had hij dus zeker moeten winnen. Niet dat ik de prestatie van Tuitert wil afzwakken, want dat was natuurlijk ook prachtig, maar toch.

Mijn eigen ploeg, GZC/DONK uit Gouda, heeft het afgelopen jaar prima gepresteerd. Je merkte dat het lastiger was om nogmaals de dubbel te winnen. Andere ploegen worden nog gretiger om van de kampioen te winnen, versterken zich met betere spelers omdat de norm hoger komt te liggen en zelf werden we wat gemakzuchtiger. Desondanks is het toch gelukt om de titels te prolongeren, iets waar ik nog steeds trots op ben.

Dieptepunten waren er natuurlijk ook in 2010.

Het zoveelste dopinggeval in de wielersport heeft mij doen besluiten om er totaal niet meer naar te kijken. Ik vind het ongelooflijk dat er zoveel zendtijd op tv wordt geschonken aan een sport die aan elkaar hangt van list en bedrog.

Over doping en bedrog gesproken. De hele soap rondom Yuri van Gelder kent natuurlijk alleen maar verliezers. De hoofdrolspeler zelf, de onbekwaam overkomende bestuursleden van de Turnbond en de sport in het algemeen.

Mijn club Feyenoord heeft ook een heftig jaar achter de rug. Waar Mario Been en zijn mannen het vorige seizoen nog afsloten met een keurige vierde plaats en een bekerfinale is het daarna alleen maar bergafwaarts gegaan. Vele dieptepunten volgden elkaar op. Toch ben ik ervan overtuigd dat de club uit Rotterdam Zuid er wel weer bovenop komt.

Bobsleeër Van Calker blijft toch ook wel een dieptepunt. Normaal krijgt deze sport nooit zoveel aandacht, maar nu er iets ongebruikelijks gebeurde werden de persmuskieten opeens wakker geschud. Aan de ene kant vind ik het onbegrijpelijk maar aan de andere kant valt het te prijzen dat hij zijn ploeggenoten niet in gevaar bracht door toch af te dalen terwijl hij was bevangen door de angst.

De ploegenachtervolging bij het schaatsen in Vancouver was natuurlijk lachwekkend, zowel bij de dames als de heren. Het is voor mij niet te bevatten dat hier met elkaar zo weinig op getraind is. Dan is het maar goed ook dat je afgaat als een gieter. Stel je voor dat je de gouden medailles toch had gewonnen, dan had deze instelling waarschijnlijk nooit veranderd.

Om dan toch het jaar positief af te sluiten. Eén van de hoogtepunten van 2010 voor mij was de ijshockeyfinale in Vancouver tussen Canada en Amerika. Op zich heb ik geen verleden met deze sport maar als je zag wat deze wedstrijd teweeg bracht was ongelooflijk ! Iedere sportliefhebber zou bij wijze van spreken niets liever willen dan daarheen te vliegen, 5000 dollar neer te leggen voor een kaartje en intens te genieten van deze prachtige belevenis. Met recht het hoogtepunt van de Olympische Spelen maar wat mij betreft ook van heel 2010 !

RvG (31-12-10)