Helden |
Een paar maanden geleden was ik in Amerika om een aantal sportevenementen te bezoeken. Eén van de avonden was ik te gast bij de Hall of Fame van het worstelen. Hier worden worstelaars opgenomen en in het zonnetje gezet die veel voor de sport betekend hebben.
Je kan daar aan de ene kant lacherig over doen omdat het meer entertainment is dan sport. Je kan natuurlijk van alles vinden van Amerikanen, maar één ding wat ze zeker weten beter beheersen dan wij is het eren van hun helden.
Waar wij nogal eens te naïef, conservatief of te behoudend zijn, vinden de Amerikanen het al snel “Awesome”. In Nederland zijn we heel snel geneigd om over te gaan tot de orde van de dag en je moet vooral niet boven het maaiveld uitstijgen want dan word je al snel voor arrogant, egoïstisch of blij met jezelf uitgemaakt.
Ik had laatst een gesprek met Robert Eenhoorn, die op dit moment Technisch Directeur is bij de Honkbalbond. Als speler heeft hij jarenlang is Amerika gespeeld en later heeft hij als bondscoach intensief samengewerkt met Nederlandse spelers die meer in Amerika speelden dan in Nederland.
Eenhoorn vertelde dat het in Amerika juist van jongs af aan gestimuleerd wordt om de beste te zijn. De beste in je sport, of bij de beste vijf studenten van je klas of je op een andere wijze proberen te onderscheiden van het gemiddelde. Tegenovergestelde werelden dus.
Ik had in Amerika een geweldige avond. Sporters werden geprezen, kwamen in de Hall of Fame en de waardering voor mensen die het een en ander hebben gepresteerd straalde er aan alle kanten ervan af. Ongeveer 30.000 mensen genoten met mij mee.
Als wij echt serieus een gooi willen doen naar de OS van 2028 dan zullen er heel veel zaken moeten veranderen. Eén daarvan is de waardering voor de (ex)topsporters. Daarmee verander je of ontwikkel je dus een stuk topsportcultuur.
Waardering tijdens en na een actieve sportcarrière. Waardering in geld, faciliteiten, maatschappelijk perspectief maar vooral ook gevoel. Het gevoel dat je er toe doet, dat je iemand bent, dat je iets gepresteerd hebt waar het land trots op is ! We zouden met z’n allen een masterclass “Hoe vereer ik mijn Helden” in Amerika moeten volgen.
Afgelopen seizoen is in het waterpolo een aantal Helden gestopt. Daniëlle de Bruijn, Arno Havenga, Alice Lindhout en Karin Kuipers zijn na indrukwekkende loopbanen gestopt als waterpolospeler.
Naar wat ik heb begrepen was het afscheid van Karin Kuipers afgelopen zondag 3 juli jl. indrukwekkend en was er zeer zeker sprake van een enorme waardering. Ook voor de andere iconen wordt er binnenkort een afscheid georganiseerd. Hopelijk is er wat inspiratie komen overwaaien vanuit Nijverdal naar Gouda en Bilthoven. Dat verdienen deze waterpologrootmeesters.
Toch zou het de KNZB sieren als ook zij een soort van Hall of Fame gaat organiseren. Een manier om je sterren uit het verleden kennis te laten maken met de aanstormende talenten van nu. Aan de muren van Nieuwegein of Zeist, op het gala van Waterpolo.nl of straks op het EK in eigen land.
Om wat inspiratie op te doen kan de directie naar Amerika vliegen, maar via You Tube kan je ook behoorlijk wat geld besparen en dat kan je dan weer in de waardering van je Helden stoppen !
RvG (07-07-11)
Terug





